De reis

Delen op sociale media

De reis

Dinsdagavond kwamen we, tegen het advies in, rond 19 uur aan in Ceglie Messapica. Op het landje van vrienden mogen we voorlopig staan met ons kippetje.

We hadden een huis gekocht in Ostuni, althans we hadden een mondelinge overeenkomst. Een overeenkomst via de makelaar met de eigenaar van de woning. We zouden eerst de woning huren tot alle papierwerk rond was en dan het huis kopen. Het voorlopig koopcontract in Italiaans en Engels was al door ons getekend, maar de handtekening van de verkoper bleef uit. Hij wilde nog wel verkopen, maar dan voor 25% meer als het afgesproken bedrag. 
Eerst zie je het op tv en dan maak je het zelf mee.

Ons huis in Nederland verkocht en nog geen woning in Italië. 
Gelukkig hebben we een "roulette", een kleine Kip caravan, vanaf 15 maart ons huis. 

In 2 weken zijn we via Gent, Parijs, Albas, Montpellier, Moneglia, Saturnia en Rome in Ostuni aangekomen.

Met de weer-App en de navigatie op onze telefoon kunnen we onze reis goed plannen. We sleuren ons roulotje dwars door Parijs en Rome en bereiken de campings en camperplekken die we thuis hadden uitgezocht. Het is nog maar net voorjaar en er zijn maar weinig campings open. 

De reis is een echte reis, met overdenkingen, stille momenten, herinneringen ophalen onder het genot van een goed glas wijn en het dakraam van de caravan eraf rijden omdat je iets wil wat niet kan, maar je het toch doet! 
Op reis kom je jezelf tegen en elkaar. Dat kan ook niet anders in een huisje van 2 bij 3.

Om 19:30 uur is het hier donker. Niet handig als je op het platteland de weg moet zoeken. Overdag ziet het er toch anders uit. Aangekomen bij het eerste toegangshek blijkt de sleutel niet te passen.. Twijfel! "Zijn we dan toch verkeerd gereden"? "Hier was het toch"? Omdraaien kan alleen door de caravan los te koppelen. Met spierkracht en geïrriteerde uitlatingen hebben we de caravan gedraaid.
Door de vele regen van de voorgaande dagen was het pad verandert in een modderig karrenspoor met stenen muurtjes langs de kant. De brandstof was bijna op en het geduld ook..

We zetten uiteindelijk de caravan op verhard, bekend terrein. Eerst slapen en bij daglicht zien we wel weer verder.

De reis is voorbij, of is hij net begonnen?


Foto impressie